Το κτίριο στην πρώτη οικοδομική του φάση ανήκε σε μία ευρύχωρη εκκλησία των πρωτοβυζαντινών χρόνων με μεγάλη ημικυκλική αψίδα (χορδής 6,35μ.) και πλευρικά προσκτίσματα. Αποτελούσε τμήμα του πρωτοβυζαντινού οικισμού του Ασκληπιείου αλλά παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστο εάν υπήρξε η παλαιότερη εκκλησία της πόλης μετά τον σεισμό του 365μ.Χ. Ο χώρος παρέμεινε σε χρήση για διάστημα περίπου μισής χιλιετίας. Το κτίριο φαίνεται ότι καταστράφηκε πριν τον 11ο/12ο αιώνα μ.Χ. και στα ερείπιά του κτίστηκε ένα κοιμητηριακό εκκλησίδιο. Εκτός από το πλήθος των κιβωτιόσχημων τάφων διακρίνονται στον χώρο τα κατάλοιπα αγροτικών και άλλων δραστηριοτήτων.