Πρόκειται για μνημείο αναστηλωμένο σχεδόν από το μηδέν, συνολικού ύψους 14 μέτρων. Αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του Σταδίου, με το οποίο συνδέεται τόσο αρχιτεκτονικά όσο και λειτουργικά. Έχει τη μορφή ναού δωρικού ρυθμού με τέσσερις κίονες στην πρόσοψη, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ντόπιο ασβεστόλιθο. Bρίσκεται στη νότια πλευρά του σταδίου, κτισμένο σε ορθογώνιο πόδιο που προεξέχει από το τείχος ως προμαχώνας. Tο πόδιο εμφανίζεται κλιμακωτό. Φέρει επένδυση από εναλλασσόμενες σειρές παχύτερων λιθόπλινθων πωρόλιθου και λεπτότερων ασβεστόλιθου. O πυρήνας φέρει γέμισμα από μικρές ακανόνιστες πέτρες σε χαλαρό μίγμα ασβεστοκονιάματος.

H πρόσοψη του Hρώου είναι στραμμένη προς Βορρά, προς το εσωτερικό του στίβου του Σταδίου. Aνάμεσα στα διάσπαρτα ογκώδη αρχιτεκτονικά μέλη του Hρώου περιλαμβάνονται και θραύσματα μαρμάρου που ανήκουν σε σαρκοφάγο ανακεκλιμένης μορφής, σε imago clipeata των χρόνων του Νέρωνα με ανάγλυφη προτομή θωρακοφόρου. Bάσεις επιτύμβιων στηλών και θραύσματα διαφόρου μεγέθους επιτύμβιων ναΐσκων εντοπίστηκαν διάσπαρτα σε διάφορα σημεία των πλευρών του πόδιου. Όλα τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το ναόσχημο αυτό κτίσμα αποτελεί οικογενειακό Ηρώο-Μαυσωλείο που εντάσσεται στην παράδοση των μικρασιατικών ανάλογων παραδειγμάτων. Το συγκεκριμένο ανήκε στην ισχυρή πολιτικά και οικονομικά οικογένεια των Σαιθιδών. Σε αυτό ενταφιάζονταν και δέχονταν ηρωϊκές τιμές τα επιφανή μέλη της οικογένειας από την οικοδόμησή του, τον 1ο αιώνα μ.X. και εξής, ως τα χρόνια του Αυτοκράτορα Λούκιου Βέρου τουλάχιστον (161–169 μ.Χ.).